Jeśli łupież daje się nam we znaki koniecznie powinniśmy udać się do dermatologa, on dobierze najwłaściwszą kurację.
Wracając jednak do leków: i ogólnodostępne środki i preparaty przeciwłupieżowe dostępne na receptę możemy podzielić na leki i preparaty cytostatyczne, keratolityczne i przeciwgrzybicze, oraz środki, które kondycjonują skórę. Wśród tych ostatnich znajdą się m.in. popularne kosmetyki przeciwłupieżowe, choć rynek oferuje nam również bardziej złożone, zaawansowane i profesjonalne preparaty i środki kondycjonujące.
Podstawowe zasady leczenia łupieżu
Większość dostępnych na rynku preparatów przeciwłupieżowych ma złożony skład. Nie jest więc tak, że skupiają się jedynie na jednym rodzaju leczenia / oddziaływania na skórę. Producenci opracowują je tak, by w ramach jednego preparatu dobrać kilka efektywnie działających i dobrze współgrających ze sobą składników, o to by dany preparat wykazywał jak najszersze spektrum działania.
W ten sposób otrzymujemy zestawy leków blokujących wszystkie możliwe faktory wywołujące łupież i drogi rozwoju choroby (namnażania się grzybów) i zapobiegające nawrotom tej dolegliwości. Poza tym dzięki złożonemu składowi ograniczona zostaje możliwość utraty wrażliwości na pewne składniki leku, nawet jeśli stracimy wrażliwość na jeden, pozostają inne, które zadziałają leczniczo.
Jak już wspomniałam większość środków przeciwłupieżowych to przyjazne w użytkowaniu szampony. Dla osiągnięcia pełnej ich skuteczności, w trakcie mycia głowy, niezbędne jest pozostawienie szamponu na skórze głowy przez co najmniej kilka minut. Dopiero potem można dany specyfik spłukać.
Środki cytostatyczne w szamponach przeciwłupieżowych
Substancje takie jak siarczek selenu, piroktonolamina oraz dziegcie są środkami cytostatycznymi. Ich zadaniem jest normalizacja procesów odbudowy komórek naskórka. W efekcie ich nadmierny przyrost tj. nadmierna regeneracja zostają zahamowane, a łupież zmniejsza się i znika. W miarę oddziaływania preparatów proces odnowy komórek naskórka się stabilizuje i normalizuje, ale bez pozostałych leków same substancje cytostatyczne nie zadziałają, chociaż w niektórych przypadkach piroktonolamina nazywana też oktopiroksem może doprowadzić do ustąpienia łupieżu. Jej mechanizm działania opiera się nie tylko na hamowaniu replikacji komórek naskórka, ale też hamowaniu rozwoju mikroflory bakteryjnej, ograniczeniu świądu i stanów zapalnych. Oktopiroks zmniejsza też wydzielanie łoju i ogranicza zjawisko lipolizy, do którego dochodzi wskutek szkodliwej działalności grzybów Malassezia furfur.
Łupież a środki keratolityczne
Związki siarki, mocznik, dziegcie i kwas salicylowy mają właściwości keratolityczne co znaczy, że ułatwiają rozbijanie łupieżowych łusek i ich usuwanie ze skóry. Dodatkowo wymienione wyżej keratolity mają właściwości złuszczające nadmiar zgromadzonego na skórze naskórka. Ich działanie, jakkolwiek zbawienne w przypadku łupieżu, może okazać się nieco zgubnym, ponieważ keratolity ścieńczają wierzchnią warstwę skóry. Keratolity trzeba stosować z umiarem, a wykorzystuje się je najczęściej w leczeniu intensywnego łupieżu tłustego, w którym łuski tworzą wręcz skorupy na głowie.
Środki przeciwgrzybicze
W leczeniu łupieżu wykorzystuje się takie środki jak klotrimazol, flutrimazol, ketokonazol i klimbazol, które wchodzą w skład szamponów leczniczych, oprócz tych leków dermatologia wykorzystuje też siarczek selenu, pirytionian cynku i cyklopiroksolaminę. Najczęściej lecznicze szampony przeciwłupieżowe opierają się jednak na ketokonazolu, nieco rzadziej w ich składzie znajdziemy klimbazol.
Wszystkie wymienione leki działają przeciwgrzybiczo tj. zapobiegają rozrostowi grzybów, zabijają je i stabilizują ich populację na skórze głowy.
W efekcie łupież znika. Leki przeciwgrzybicze charakteryzują się największą skutecznością działania, aczkolwiek bez pozostałych substancji leczenie łupieżu byłoby znacznie utrudnione, a na pewno nie można by mówić o profilaktyce.
Ważne: leki przeciwgrzybicze działają przez kilka godzin, a nawet kilka dni po zastosowaniu, bo wnikają głęboko w strukturę drożdżaków i oddziałują na nie przez dłuższy okres czasu, przy okazji dodajmy, że są one w zasadzie obojętne dla skóry głowy, nie wyrządzają więc dużej szkody naskórkowi ani głębiej położonym warstwom.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz